Gecenin karanlığının sînesinde hayâllere açılan kapılardan geçmeye zorlar, ellerimden tutarak çekiştirip duran umutlar. Ve ayaklarımda bir ağırlık, 'gitme' der gibi, hayal kırıklıklarım. Nedense hep gâlip gelen umutlarım olur. Ve karanlığa gömülür yine düşüncelerim...
