Bãzen, kelimelerin yetmediği alanlarda konuşması gerekir insanın. Hani şu cümlelerin kifãyetsiz olduğu konularda. Derin çıkmazların koyu karanlığında yolunu kaybetmiş, ama biryerlere gitmesi gereken duyguların sembolleri olan, gönül anahtarları. Ne kadar zorlanılsa da bulunulamayan ve hiçbir zaman da bulunulamayacak olan; o küçük, ama dolu dolu mãnälar içeren cümlecikler. Kaosun içinde düzen, düzenin içinde kaos gibi... (>>>>)
